Beklimming naar Haza del Lino via Rubite

Haza del Lino via Rubite

Vandaag wilde ik eens de klim naar Haza del Lino, voor het eerst dat we hier zijn, helemaal afmaken tot de top. Inmiddels heb ik al twee keer gefietst op de berg via Polopos, dat ik besloten had het eens een keertje via Rubite te proberen. Wat ik daarover al teruggelezen heb, boezemde me wel wat angst in. Het zou een erg zware klim moeten zijn. Na Haza del Lino wilde ik nog verder door een mooi stukje Alpujarras. Dat betekent wat extra kilometers, maar ik zou kijken hoe de benen aanvoelden in Haze del Lino. Het resultaat van deze tocht in de Strava App is te zien door op onderstaande link te klikken.

Foto’s Bici de la Luz

Voordat ik mijn rondje op zondag ging rijden, hebben we deze week ook heel veel toffe foto’s voor de website en social media kunnen maken voor Bici de la Luz. Afgelopen week was een vriend over uit Nederland. Hij is geen professioneel fotograaf, maar werkt al jaren met filmmateriaal en heeft daarom wel een erg goed gevoel bij hoe beelden eruit moeten zien. Het grappige was om goed te merken dat hij zelf ook nog redelijk lerende was. Gedurende de dagen dat hij hier was, kwamen er steeds nieuwe ideeën bij hem op. Zo van, “heej als we op die manier iets op de foto zetten is het resultaat ook wel tof”. Erg leuk te beleven en ik weet zeker dat we super gaaf fotomateriaal hebben geschoten. Ook fijn, wat ik hier even wil melden, was de hulp van de zoon van de plaatselijke makelaar. Hij heeft ons, zonder enkele voorwaarde, 2 dagen super goed geholpen. Hij fietst zelf ook en vond het geen probleem om twee middagen mee te gaan en ook op de foto’s te staan. Geeft toch een leuker beeld.

WhatsApp Image 2019-10-09 at 19.09.30.jpeg

Rubite

Na het doordeweeks dus maken van fotomateriaal en het daarbij uiteindelijk toch nog best een flink stuk fietsen, wilde ik in het weekend dus via Rubite omhoog fietsen. Het materiaal wat ik over deze klim heb teruggelezen boezemde me wel wat angst in, maar goed we gaan het gewoon proberen. Ik moet toch alle bergen in de omgeving zelf ook een keer doen, anders kan ik straks niet uit eerste hand vertellen hoe een beklimming is. Ik ga er gewoon tegenaan.

Het eerste deel van de beklimming gaat langs een Rambla. Dit is niet zo steil, ik schat in een procent of 2. Dit is dus prima vol te houden, maar om dat vol te houden tot 1280m zou de beklimming wel erg lang maken. Fietsend langs de Rambla kom ik in de tegenovergestelde richting een kudde schapen tegen. Grappige beelden zijn dat, omdat in de Rambla natuurlijk ook hoogteverschil zit. Dat lossen ze op met dammetjes. Een erg grappig gezicht om een grote groep schapen om en om een sprongetje te zien doen om van de dam omlaag te springen.

WhatsApp Image 2019-10-14 at 08.52.18.jpeg

Na het stukje Rambla moet je een bruggetje over en bij het volgende bruggetje, wat links ligt, moet je niet richting Lújar (waar ik dus al ben geweest), maar richting Rubite. Vanaf dat punt gaat het echt omhoog. Er zitten uitschieters van 18% tussen de eerste 4 kilometer. Wel typisch aan de bergen hier dat ze dus juist de eerste kilometers super steil zijn. Vanuit de Pyreneeën en Alpen kan ik me volgens mij herinneren dat het juist aan het einde wat steiler was allemaal.

Voordat je Rubite inrijdt moet je eerst een stukje afdalen. Ik kan je verzekeren dat het even erg goed voelt voor je beentjes. Het is echter helemaal niet lang afdalen en voordat je echt Rubite in fietst moet je alweer linksaf om de laatste 4km omhoog te fietsen naar de weg richting Haza del Lino. Deze laatste 4km zijn wel redelijk te doen. De bochten volgen elkaar sneller op dan in het eerste deel en je hebt niet zo in de gaten dat je nog steeds omhoog aan het fietsen bent. De uitzichten in dit stuk veranderen door de vele bochten ook steeds en zijn indrukwekkend te noemen.

WhatsApp Image 2019-10-14 at 14.53.53.jpeg

Haza del Lino

Het punt Haza del Lino is slechts een klein restaurant, met een paar huisjes. Ik weet niet of er ook echt mensen wonen (ik sta er niet van te kijken), maar het is wel een bekend plaatsje. Er is een bodega voor de wijnen, die ze hier dus zelf brouwen (op kleine schaal). Het is ook het hoogste punt van de omgeving. Op dit moment gaan er drie beklimmingen uit mijn repertoire naar toe, maar een vierde is in de maak. Je kunt nu namelijk vlakbij La Mamola via een grindweg omhoog naar Sorvilán. Na een kilometer of 2 wordt deze grindweg een asfaltweg tot aan Sorvilán (en verder dus). Ze zijn er schijnbaar mee bezig om dit stukje grindweg ook te gaan asfalteren, wat er dus voor gaat zorgen dat er een leuke beklimming bij gaat komen voor Bici de la Luz.

WhatsApp Image 2019-10-14 at 08.52.17 (1).jpeg

Bij Haza del Lino neem ik ook mijn halftime filmpje op. Ik was heel even van plan om het mijn eindfilmpje te laten worden en snel af te dalen via Polopos, maar na even gerust te hebben in Haza del Lino kom ik daar van terug. Ik moet nog best een flinke afstand fietsen, maar ik heb al 1500hm gemaakt en ik moest er 1800. Het stukje klimmen wat ik nog voor de kiezen heb valt dus erg mee. Ik kies er toch voor om verder door te rijden conform het eerste plan en af te dalen via Albondón.

Albondón

Na Haza del Lino volgt er nog een weg van een kilometer of 15 lang die heel de tijd golvend op en neer gaat. Het is nergens super zwaar, maar het is eigenlijk ook nergens heel makkelijk haha. Gewoon een erg mooi stuk fietsen, met vele prachtige vergezichten. Op een gegeven moment kom ik op een T-splitsing. Linksaf betekent dieper de Alpujarras in en dat is nog verder omhoog. Rechtsaf betekent afdalen tot helemaal aan de kust. Ik kies er dus voor het laatste te doen. Onderweg passeer ik dus Albondón. In Albondón heb je een restaurant wat “balkon van de Alpujarras” heet. Hieruit maak ik dus op dat Albondón op het randje van de Alpujarras ligt. Of dit helemaal waar is zou ik een keer moeten checken bij Spanjaarden, maar ik hoop het in ieder geval wel want dan gaan veel van mijn routes ook daadwerkelijk door de Alpujarras. In Albondón kun je vele mooie plaatjes van het dorp schieten.

WhatsApp Image 2019-10-14 at 08.52.17.jpeg

Het hele stuk dalen is niet zo heel spannend eigenlijk. Onderaan bij La Rábita moet ik de N340 opdraaien en moet ik nog een aantal kilometers langs de zee fietsen. Doorgaans is dat niet zo vervelend, maar ik ben toch wel aardig moe. Vandaag een kilometer of 75 en half de week met het maken van de foto’s heb ik toch ook al wat gefietst. Gelukkig heb ik het eindfilmpje al opgenomen op de T-splitsing voor Albondón.

Na aankomst thuis vind ik een beetje door Strava scrollend nog een leuke berg in de omgeving. Ik kan er niet helemaal uit op maken of deze berg met een wielrenfiets is op te rijden, maar dat wil ik deze week eens gaan kijken. Daarnaast wil ik volgend weekend toch eens gaan proberen om meer dan 100km te fietsen. Een goed rondje zou via Torvizcón zijn, ook omdat ik daar nog niet geweest ben. Volgende week volgt meer op het nu al befaamde fietsblog dus ;)

Bekijk deze activiteit op  Strava    en  Relive