Koffierondje met AnneMarie

Aankomst La Mamola

Eens moest het moment natuurlijk aanbreken. De eerste onbekende gast voor een heerlijke fietsvakantie bij Bici de la Luz. In mijn vorige blog heb ik jullie al voorzichtig verteld welke dag AnneMarie aangekomen is, maar in deze blog zal ik jullie vertellen over haar beestachtige fietsweek in het zuiden van Spanje. Hierbij zal ik met name focussen op die ene korte rit dat ik met haar mee mocht fietsen ;)

Donderdag 20 februari is de aankomstdag van AnneMarie. Ik heb met haar afgesproken in hartje La Mamola (kom er zelf eens kijken om te zien hoe belachelijk deze uitspraak is haha). Mensen die ons in La Mamola komen ontmoeten, vragen steevast om een adres. Geloof mij, dat is echt niet nodig. La Mamola bestaat uit meerdere straten, maar er is maar 1 straat waar je met de auto kunt rijden. Dus als je gewoon op je navigatie een dorp in kunt tikken, kom je ook altijd goed terecht. Aan de andere kant kun je ook gewoon eens op goed geluk de A-7 volgen vanaf Málaga in de richting van Almería en dan na Motril de derde afslag. Maar goed, mensen willen gewoon een adres wat ze in kunnen voeren in de navigatie zodat ze niet hoeven na te denken. Dat snap ik ook wel hoor, niet iedereen vindt kaarten net zo interessant als ik.

Na mijn fietstocht van donderdagochtend stap ik in ons appartement in La Mamola onder de douche. Moeilijk verhaal, maar op dat moment wonen wij niet meer in het appartement. We mogen er in februari nog wel gebruik van maken (om bijvoorbeeld te douchen). Maar mijn kleren liggen dus ook ergens anders. De paar kleren die er nog wel liggen zijn echt verschrikkelijk. Maar alles beter dan naakt mijn eerste gast ontvangen zeg maar haha. Het is wel spannend hoor, zo’n eerste gast. Maar AnneMarie heeft op mijn aanwijzingen eerst boodschappen gedaan in Motril, voordat ze richting La Mamola is gekomen. Ze wil dus eigenlijk alleen snel de sleutel en spullen uitladen. Ik laat daarom haar het appartement zien en spreek af om in de avond even langs te komen. Dat vind ik namelijk mijn plicht als gastheer. Dus of ze het nu leuk vindt of niet, ik kom even langs om haar wat te vertellen over het gebied en over Bici de la Luz.

Planning voor een week fietsen

In de avond als we met z’n drietjes wat te drinken krijgen van AnneMarie (Suus, mijn vrouw, is er die avond ook bij), vertelt ze over haar plannen voor de fietsweek. Ze wil elke dag minimaal 100km fietsen, met uitzondering van de maandag. Dat wordt het zogenaamde koffierondje. Maandag mag ik wel aansluiten. Ik moet zeggen dat me dat niet helemaal verkeerd in de oren klinkt haha. In mijn tijd hier tot nu toe, ben ik denk ik een keer of 3 boven de 100km fietsen uitgekomen. Ik denk om dat in een week tijd een keer of 5 te doen voor mij echt te veel is op dit moment. We moeten eerst onze appartementen maar eens afbouwen. Dan heb ik ook een relaxte eigen plek om thuis te komen en heb ik ook wat meer rust in mijn hoofd. Dan kan ik hopelijk ook wat meer gericht gaan trainen. Kortom, ik vind het helemaal prima om alleen de maandag aan te sluiten bij het koffierondje.

Voorafgaand aan het koffierondje heeft AnneMarie al prachtige tochten gemaakt door de Alpujarras. Vrijdag is ze via Polopos omhoog gefietst, om daarna af te dalen richting Orgíva en via Motril terug. De volgende dag langs de kust richting Adra en dan richting Turón omhoog. Deze rit heb ik vlak voor de komst van AnneMarie ook al eens gedaan en toen had ik hongerklop. Ze wilde me even laten zien dat dit rondje ook gewoon zonder hongerklop gefietst kan worden. Onderstaande foto is bij het meer gemaakt waar je op de klim naar Turón langs fietst.

3C20E26E-73B3-4B95-A6EF-181F43358ACA.jpeg

Op zondag fietst ze eigenlijk de mooiste ronde die je bij Bici de la Luz kunt fietsen. Bovenlangs naar Motril en dan richting het noorden naar Vélez de Benaudalla en weer terug maar dan langs de kust. Helaas had ze die dag flinke last van tegenwind.

Koffierondje

Elke dag hebben we App contact gehad over de routes en of ik nog wat tips had. Maar nu is het maandag en gaan we gezellig samen een klein rondje fietsen en halverwege een kopje koffie (met tostada) drinken. We gaan richting Castell de Ferro en daar drinken we een kopje koffie bij Caferini.

IMG_5815.jpeg

3D6632F8-0743-4265-A385-7D06F4BEF98A.jpeg

Op de fiets hebben we het over van alles en nog wat. Het is natuurlijk de eerste keer dat ik een echte vakantie gast heb. Gelukkig is ze enkel positief. Over de routes, over mijn beschikbaarheid, over het appartement en bovenal over de heerlijke omgeving waarin het in februari gewoon al heerlijk fietsweer is.

Tot slot raakt ze niet uitgepraat over de heerlijke massages die ze al heeft gehad. Deze keer heeft ze de massages van Nanouk gehad, maar de volgende keren gaat Suus de massages geven. Suus gaat het leren van de professional. Dat biedt Bici de la Luz namelijk ook aan. Na het fietsen, een heerlijke sportmassage. AnneMarie geeft aan dat deze massages erg belangrijk waren om gedurende de fietsweek zo hard te kunnen trainen.

In de vorige blog heb ik jullie verteld over de daallessen die ik van Jurgen heb gehad. AnneMarie doet daar nog een klein schepje bovenop haha. Jurgen had het vooral over hoe ik de bochten aan moet snijden. Met AnneMarie gaat het ook meer over je fietshouding (altijd blijven trappen voor meer stabiliteit) en lekker in de beugels hangen. Jaja, in deze weken ben ik een betere daler geworden. Beetje jammer dat ik het door corona nog niet echt in de praktijk heb mogen brengen. Op één keer na trouwens. En nu ik toch genoeg tijd heb, ga ik over die keer mijn volgende blog schrijven.

Laatste daagjes in de Alpujarras

Maar goed, we waren in de fietsweek van AnneMarie, voordat ik te ver afdaal. De dag na ons koffierondje gaat ze de route fietsen die ik heb omgedoopt tot de ‘Acht van de Alpujarras’. In deze route zit de erg zware beklimming van La Contraviesa. Ik heb hem pas één keer gedaan en toen viel hij heel erg tegen. AnneMarie verteert hem goed deze dag.

De voorlaatste dag gaat AnneMarie via Rubite naar Haza del Lino. Ik vind dit een hele toffe klim (al moet ik toegeven dat de klim tussen einde Rambla en Rubite een kilometer of 5 af en toe niet leuk zo steil is). Nadat ze thuis komt, krijg ik een aantal niet zulke leuke Appjes. Of althans, het komt er op neer dat AnneMarie het niet zo’n hele leuke klim blijkt te vinden haha.

4388BD59-B19A-455A-A347-10152749871D.jpeg

CFC6E654-B238-48C7-B5D5-07CF2BBB1CD8.jpeg

AnneMarie rijdt de volgende dag rond 16.00u weg uit La Mamola. Maar van tevoren gaan we nog even wat drinken op een terrasje in het dorp. Ze kijkt terug op een hele leuke week en ik zeker ook. Ik moet wel zeggen dat ik niet denk dat AnneMarie een doorsnee is van de vakantie mensen die ik over de vloer ga krijgen. Ik heb me eigenlijk helemaal niet met AnneMarie hoeven bemoeien. Af en toe vroeg ze via de App wat tips over de omgeving, of dat ik misschien een goede fietspomp had liggen. Nou, als dat de doorsnee vragen zijn waar ik mee te maken ga krijgen dan is dit beroep mij op het lijf geschreven haha. Ik vond het heel fijn om AnneMarie de prachtige mogelijke routes door de Alpujarras te laten zien en ik verwelkom haar met alle liefde weer terug over een jaartje ofzo (eerst maar eens van die corona af zien te komen).

Over corona gesproken. Vandaag is het 1 mei en vanaf 2 mei mogen we in Spanje weer individueel gaan sporten in de eigen gemeente. In grotere gemeenten is dit nog beperkt door een tijdsslot, maar in gemeenten met minder dan 5.000 inwoners gelden geen tijdsloten. Morgenvroeg hebben we eerst overleg met de aannemer, dus ik denk dat ik zo einde van de middag lekker naar Haza del Lino ga klimmen. We beginnen maar rustig, want ook ik heb natuurlijk 45 dagen niet mogen fietsen. Ik ben benieuwd hoe mijn conditie de lockdown heeft overleeft.

Bekijk deze activiteit op  Strava    en  Relive